Later die avond zat ik stil naast mijn kleindochter.
Ze sliep.
Rustig.
Alsof er niets was gebeurd.
Maar ik wist beter.
Kinderen voelen dingen.
Dingen die volwassenen negeren.
En die dag…
heeft haar gevoel ons gered.
Soms… als iets “verkeerd” voelt… is dat ook zo.
Luister.
Altijd.
